اره های متقابل یکی از همه کاره ترین ابزارهای موجود است. بخشی از آن تطبیق پذیری از طیف گسترده ای از تیغه های موجود برای برش طیف گسترده ای از مواد ناشی می شود. با تیغه سمت راست ، اره شما می تواند از طریق چوب ، ناخن ، فایبرگلاس ، شاخه ها ، گچ ، سنگ تراشی و فلزات از جمله آلومینیوم ، چدن ، فولاد و حتی آلیاژهای با استحکام بالا بریده شود. اما چگونه می توانید تیغه مناسب را برای مواد مورد نیاز برای برش انتخاب کنید؟
بسیاری از خصوصیات تیغه برای در نظر گرفتن وجود دارد. به طور کلی ، این شامل مواد تیغه ، طول ، عرض ، ضخامت و دندان در هر اینچ (TPI) است. برای انواع برش خاص ، شکل تیغه ، شکل دندان ، عرض کروف ، گلدان و الگوی دندان را می توان انتخاب کرد. حتی اگر گزینه های زیادی وجود داشته باشد ، انتخاب تیغه اره مناسب و مناسب پس از دانستن اصول اولیه آسان است.
1. مواد تیغه
(1) فولاد کربن بالا (HCS)
تیغه های فولادی کربن ارزان ترین نوع و همچنین رایج ترین آنها هستند. آنها نرم ترین مواد تیغه هستند و تمایل دارند که انعطاف پذیر تر باشند تا بدون شکستن در کاربرد مناسب ، خم شوند. این باعث می شود آنها کمترین دوام داشته باشند. آنها برای برش چوب نرم تر ، تخته ذرات و پلاستیک مفید هستند. با این حال ، آنها هنگام استفاده در جنگل های سخت ، فلز و سایر مواد سخت به سرعت کسل کننده می شوند.
(2) فولاد با سرعت بالا (HSS)
تیغه های فولادی با سرعت بالا در معرض یک فرایند معتدل قرار می گیرند که باعث می شود آنها نسبت به همتایان فولادی کربن خود مقاوم در برابر گرما و بادوام بیشتری داشته باشند. آنها تا 5 برابر بیشتر از فولاد کربن دوام می آورند. این سختی باعث می شود آنها انعطاف پذیر تر و در نتیجه بیشتر مستعد شکستن در هنگام خم شدن باشند. همچنین به آنها اجازه می دهد تا چوب های سخت ، آلومینیوم و فلز غیر آهنی را بدون سایش بیش از حد ، کسل کننده و شکستگی دندان برش دهند.
(3) دو فلز
تیغه های دو فلزی یک بدنه فولادی کربن بالا را برای انعطاف پذیری و مقاومت در برابر شکست و دندانهای فولادی با سرعت بالا برای مقاومت در برابر گرما ، سختی و دوام ترکیب می کنند. به طور متوسط ، تیغه های گیرنده دو فلزی 10 برابر بیشتر از تیغه فولادی کربن دوام خواهند آورد. در حالی که هزینه کمی بیشتر از تیغه های HSS یا HCS است ، آنها برای برنامه های خواستار تر ، تطبیق پذیری و سختی را ارائه می دهند. این امر آنها را به محبوب ترین نوع تیغه در بین افراد در معاملات ، حیاط های اتومبیل و سایر حرفه هایی که در آن اره ها استفاده مکرر یا روزانه را مشاهده می کنند ، می کند. ما همچنین تیغه های دو فلزی را برای پروژه های DIY و استفاده گاه به گاه به دلیل دوام و عمر طولانی آنها توصیه می کنیم.
سایر تیغه های دو فلزی از لبه برش آلیاژ کبالت استفاده می کنند. این امر مقاومت بیشتر در برابر گرما ، مقاومت در برابر سایش و عمر طولانی تر تیغه را فراهم می کند. این تیغه ها برای طیف وسیعی از مشاغل از جمله تخریب (چوب تعبیه شده ناخن) ، از بین بردن خودکار ، برش ورق فلز و لوله و همچنین برش استاندارد چوب مناسب هستند.
(4) کاربید
تیغه های اره شده کاربید نیز تیغه های دو فلزی هستند ، اما با نوک کاربید (کاربید تنگستن یا کاربید تیتانیوم) در انتهای هر دندان. این مواد کاربید بسیار سخت ، مقاوم در برابر گرما و مقاوم در برابر ضربه هستند. آنها همچنین 20 برابر عمر برش یک تیغه دو فلزی استاندارد را ارائه می دهند. قطعات ضخیم تر فلز از جمله چدن ، استیل ضد زنگ و آلیاژهای با استحکام بالا را برش می دهد. این باعث می شود آنها برای برش فلزات ایده آل باشند که تقریباً بلافاصله یک HCS ، HSS یا تیغه دو فلزی سنتی مانند پیچ های درجه 8 و ستون های اتومبیل تقویت شده بور را از بین می برد.
(5) کاربید رنده
تیغه های رنده کاربید (به طور معمول کاربید تنگستن) مانند تیغه اره سنتی دندان ندارند. آنها یک نوار ساینده دارند که برای برش مواد متراکم مانند کاشی سرامیکی ، سیمان ، آجر ، مرمر ، سنگ و سنگ تراشی دیگر ، فلزات سخت تر مانند چدن و فایبرگلاس استفاده می شود. سختی کاربید به آن اجازه می دهد تا این مواد را بدون آسیب رساندن به آنها یا پوشیدن زودرس از بین ببرد.
(6) الماس
تیغه های الماس نیز ساینده هستند ، اما به جای کاربید از الماس استفاده کنید. اینها گرانترین تیغه های اره برقی هستند. آنها برای برش بتونی ، شیشه ، فایبرگلاس و سرامیک استفاده می شوند و همچنین می توانند سیمان فیبر ، چدن و سنگ تراشی را برش دهند. سختی الماس و ظرافت از رنده ساینده برای برش مواد شکننده مانند شیشه (که توسط یک تیغه دندانه دار از بین می رود) و مواد بسیار سخت و متراکم مانند بتن (که باعث از بین رفتن تیغه دندانه دار می شود) ضروری است. با توجه به سختی الماس ، تیغه های رگ الماس دارای برش بسیار سریعتر از کاربید رنده و 5 تا 20 برابر بیشتر هستند.
هنگام انتخاب تیغه ، این قانون را به یاد داشته باشید: لبه برش تیغه باید سخت تر از موادی باشد که شما برش می دهید.
طول 2
طول تیغه اره متقابل از 3 "- 12" متغیر است. طول استاندارد 4 "، 6" ، 8 "، 9" و 12 "است ، با 6" و 9 "که معمولاً فروخته می شود. تیغه های کوتاه سفت تر و بنابراین پرخاشگرتر هستند. این استحکام به شما یک برش محکم تر ، مربع تر می دهد ، باعث می شود که آنها برای برش غوطه وری ، لوله های مس و فلزات نازک تر ایجاد کنند. این انعطاف پذیری به شما امکان می دهد تا در صورت نیاز به برش گرگرفتگی ، تیغه را خم کنید.
طول تیغه ای که انتخاب می کنید همیشه باید کمی طولانی تر از ضخامت موادی باشد که برش می دهید. این باعث کاهش لغزش و الزام آور می شود و به شما امکان آزادی حرکت می دهد. اگر تیغه ای پیدا کنید که خیلی طولانی باشد ، می تواند ، گاهی اوقات با خشونت می تواند تکان بخورد. این امر باعث لرزش شدید ، کند شدن برش شما می شود و در نهایت می تواند به کار شما آسیب برساند و به تیغه خم منجر شود.
طول تیغه شما همیشه باید 2 "{1}}" بیشتر از عرض موادی باشد که برش می دهید.
3. عرض و شکل
تیغه های گسترده تر ثبات بیشتری را ارائه می دهند. آنها در برابر خم شدن و لرزش مقاومت می کنند تا برش های محکم تر و تهاجمی تری داشته باشند. این پشتیبانی اضافی باعث می شود تیغه های گسترده تر برای کاربردهای سنگین مانند تخریب (چوب تعبیه شده ناخن) ، ضد عفونی خودکار و آتش و نجات. 3/4 "- 1" تیغه های گسترده ای محسوب شوند.
تیغه هایی با عرض پایین تر انعطاف پذیری بیشتری را برای استفاده عمومی یا برش دقیق تر فراهم می کنند. اینها به طور معمول در محدوده 1/2 "{3}}/4" قرار می گیرند. عرض بسیار کم از ضخامت کمتر از 1/2 "است و به طور معمول برای برش پیمایش استفاده می شود - اشکال خمیده و جزئیات کار در چوب ، فلز و پلاستیک.
شکل تیغه نیز تفاوت ایجاد می کند. تیغه های شیب دار برای برش شیرجه بهتر هستند. تیغه های مستقیم برای برش لبه هستند. بسیاری از تیغه ها دارای نوک شکاف یا شیب دار یا پشتی نیمه گیر هستند تا بتوانند هر دو کار را به طور مناسب انجام دهند.
4 ضخامت
ضخامت تیغه اره برقی استاندارد:
0.035 " - وظیفه استاندارد
0.042 " - وظیفه متوسط سنگین
0.050 " - وظیفه سنگین
0.062 " - وظیفه فوق العاده سنگین
تیغه های ضخیم تر دوام بیشتری دارند و در برابر خم و لرزش مقاومت می کنند. آنها همچنین اجازه می دهند فشار خوراکی سنگین تر برای کارهای سخت تر باشد. ضخامت های سنگین از 0.050 "{3}}" برای تخریب از طریق چوب جاسازی شده با ناخن ، تخلیه خودکار ، آتش و نجات و برش فلزات ضخیم تر یا متراکم بهترین است. تیغه های کار سنگین سفت و سخت هستند و از عرض کرک بزرگتر برخوردار هستند ، بنابراین برای برنامه هایی که در آن به برش ریز یا انعطاف پذیری نیاز است توصیه نمی شود.
تیغه های هدف کلی به طور معمول 0.035 "هستند و برای اکثر برنامه ها مناسب هستند. آنها انعطاف پذیر تر هستند و یک برش سریعتر را ارائه می دهند. آنها همچنین تمایل به هزینه کمتری دارند زیرا از مواد کمتری در ساخت آنها استفاده می شود.
تیغه های طولانی تر راحت تر خم می شوند. اگر در برنامه شما مورد نظر نیست ، یک تیغه ضخیم تر را برای طول 6 "یا بیشتر در نظر بگیرید.
5. دندان در هر اینچ (TPI)
تیغه های اره متقابل از 3 - 24 tpi متغیر است. تعداد دندان در هر اینچ سرعت برش و زبری برش را تعیین می کند.
تیغه های TPI پایین به سرعت برش می دهند اما لبه های سخت تر را ترک می کنند. تیغه ها در محدوده tpi3 - 11 tpi معمولاً برای کار چوب و تخریب بهترین هستند. تیغه های هرس تمایل به پایین بودن دارند و تیغه های تخریب/ناخن در حال خوردن در حدود 8-11 TPI هستند. هدف کلی تیغه های برش چوب در وسط قرار دارند ، اغلب در حدود 6 TPI ، و همچنین می توانند ناخن ها را برش دهند.
تیغه هایی با TPI بالاتر مقادیر کمتری از مواد را با هر پاس از بین می برند. بنابراین آنها کندتر را برش داده و لبه ای بسیار نرم تر می گذارند. تیغه های 12-18 TPI به طور معمول برای مواد فلزی و متراکم و همچنین برش های نهایی در چوب استفاده می شود. محدوده 18-24 TPI تقریباً همیشه برای برش فلز استفاده می شود.
همیشه 3 دندان را در تماس با مواد برش خورده نگه دارید. این باعث کاهش چرت زدن می شود ، برش را صاف نگه می دارد و به شما کمک می کند تا کنترل برش را حفظ کنید.
تیغه های ترکیبی دارای TPI متغیر هستند و اغلب برای برش چوب و فلز و تخریب استفاده می شوند. مناطق مختلف تیغه دارای TPI مختلف است و به کاربر امکان می دهد برش را بر اساس نحوه قرار دادن تیغه تغییر دهد. به عنوان مثال ، یک تیغه 10/14 TPI دارای بخش های متناوب 10 TPI و 14 TPI برای برش چوب و فلز است. یک تیغه TPI متغیر 14/18 برای جویدن فلز طراحی شده است.