نحوه انتخاب بهترین تیغه های اره متقابل

اره های رفت و برگشتی از جمله پرکاربردترین ابزارهای موجود هستند. بخشی از این تطبیق پذیری ناشی از تنوع گسترده تیغه های طراحی شده برای برش مواد مختلف است. با تیغه مناسب، "سوزال" شما می تواند چوب، میخ، فایبرگلاس، شاخه های درخت، گچ، سنگ تراشی، و فلزات (از جمله آلومینیوم، چدن، فولاد، و حتی آلیاژهای{2}} با استحکام بالا) را برش دهد. اما چگونه تیغه مناسبی را برای موادی که برای برش نیاز دارید انتخاب کنید؟

ویژگی های تیغه زیادی وجود دارد که باید در نظر گرفته شود. به طور کلی، این موارد شامل مواد تیغه، طول، عرض، ضخامت و دندان در هر اینچ (TPI) می شود. برای انواع خاصی از برش‌ها، می‌توانید شکل تیغه، شکل دندان، پهنای کرف، گلوله‌ها و الگوهای دندان را در نظر بگیرید. با وجود انتخاب های زیاد، انتخاب تیغه اره رفت و برگشتی مناسب پس از تسلط بر اصول اولیه آسان است.

1. مواد تیغه

(1) فولاد کربن بالا (HCS)

تیغه های فولاد کربنی کم هزینه ترین و رایج ترین نوع هستند. آنها نرم ترین مواد تیغه هستند و معمولاً انعطاف پذیرتر هستند و به آنها اجازه می دهند بدون شکستن در کاربردهای مناسب خم شوند. با این حال، این باعث می شود آنها کمترین دوام را نیز داشته باشند. آنها برای برش چوب های نرم، تخته خرده چوب و پلاستیک مناسب هستند. هنگامی که روی چوب‌های سخت، فلزات و سایر مواد سخت استفاده می‌شوند، خیلی سریع کدر می‌شوند.

(2)-فولاد با سرعت بالا (HSS)

تیغه‌های فولادی با سرعت بالا تحت یک فرآیند تعدیل قرار می‌گیرند که باعث می‌شود نسبت به تیغه‌های فولاد کربنی در برابر حرارت{1} مقاوم‌تر و بادوام‌تر شوند. آنها تا 5 برابر بیشتر از تیغه های HCS دوام می آورند. این سختی باعث می شود انعطاف پذیری کمتری داشته باشند، به این معنی که در صورت خم شدن بیشتر مستعد شکستن هستند. با این حال، به آن‌ها اجازه می‌دهد تا چوب‌های سخت، آلومینیوم و فلزات غیرآهنی را بدون سایش بیش از حد، کدر شدن یا شکستن دندان برش دهند.

(3) بی{1}}فلز

تیغه‌های دو فلزی یک بدنه-فولاد کربنی بالا (انعطاف پذیری و مقاومت در برابر شکستن-) را با دندانه‌های فولادی با سرعت بالا ترکیب می‌کنند (مقاومت در برابر حرارت، سختی و دوام را ارائه می‌دهند). به طور متوسط، دو-تیغه های اره متقابل فلزی 10 برابر بیشتر از تیغه های فولاد کربنی دوام می آورند. در حالی که قیمت آنها کمی بیشتر از تیغه های HSS یا HCS است، اما تطبیق پذیری و چقرمگی مورد نیاز برای برنامه های کاربردی تر را ارائه می دهند. این باعث می‌شود که آن‌ها محبوب‌ترین نوع تیغه در میان تاجران، محوطه‌های تعمیر خودرو و دیگر متخصصانی باشند که اغلب یا روزانه از اره‌های رفت و برگشتی استفاده می‌کنند. همچنین به دلیل دوام و طول عمر طولانی، تیغه‌های دو فلزی را برای پروژه‌های DIY و کاربران گاه به گاه توصیه می‌کنیم.

سایر تیغه های دو فلزی دارای لبه برش آلیاژ کبالت-است. این امر مقاومت در برابر حرارت، مقاومت در برابر سایش و در کل عمر طولانی تر تیغه را فراهم می کند. این تیغه ها برای طیف وسیعی از کارها از جمله تخریب (چوب با میخ)، برچیدن وسیله نقلیه، ورق فلز و برش لوله و همچنین برش استاندارد چوب مناسب هستند.

(4) کاربید-نوک

تیغه های اره رفت و برگشتی با نوک کاربید-همچنین دو{1}}تیغه های فلزی هستند، اما دارای یک نوک کاربید (کاربید تنگستن یا کاربید تیتانیوم) روی هر دندان هستند. این مواد کاربید بسیار سخت،{3}}مقاوم در برابر حرارت، و در برابر ضربه-مقاوم هستند. آنها می توانند تا 20 برابر طول عمر برش تیغه های استاندارد دو-فلزی ارائه دهند. آنها می توانند قطعات فلزی ضخیم تر، از جمله چدن، فولاد ضد زنگ، و آلیاژهای{9}} با استحکام بالا را برش دهند. این آنها را برای برش فلزاتی که تقریباً فوراً HCS، HSS یا تیغه‌های دو فلزی سنتی مانند پیچ‌های درجه 8 و ستون‌های خودرو تقویت‌شده با بور را از بین می‌برند، ایده‌آل می‌کند.

(5) شن کاربید

تیغه های کاربید (معمولاً کاربید تنگستن) مانند تیغه های اره متقابل سنتی دندانه ای ندارند. در عوض، آنها دارای لبه ساینده ای هستند که برای برش مواد متراکم مانند کاشی و سرامیک، سیمان، آجر، مرمر، سایر سنگ ها و سنگ تراشی، فلزات سخت تر (مانند چدن) و فایبرگلاس طراحی شده است. سختی سنگ ریزه کاربید به آن اجازه می دهد تا بدون آسیب رساندن به آنها یا فرسودگی زودهنگام این مواد را برش دهد.

(6) الماس

تیغه های الماس نیز انواع ساینده هستند اما به جای کاربید از الماس های صنعتی استفاده می شود. اینها گران ترین تیغه های اره رفت و برگشتی هستند. از آنها برای برش بتن، شیشه، فایبرگلاس و سرامیک و همچنین الیاف سیمان، چدن و ​​سنگ تراشی استفاده می شود. سختی الماس و ظرافت ذرات ساینده برای برش مواد شکننده (مانند شیشه که با تیغه دندانه دار خرد می شود) و مواد بسیار سخت و متراکم (مانند بتن که تیغه دندانه دار را از بین می برد) ضروری است. به دلیل سختی بسیار زیاد الماس، تیغه‌های سنگ‌ریزه الماس بسیار سریع‌تر بریده می‌شوند و 5 تا 20 برابر بیشتر از تیغه‌های سنگ‌ریزه کاربید دوام می‌آورند.

نکته حرفه ای:

هنگام انتخاب تیغه، این قانون را به خاطر بسپارید: لبه برش تیغه باید سخت تر از موادی باشد که می خواهید برش دهید.

2. طول

طول تیغه های اره رفت و برگشتی از 3 اینچ تا 12 اینچ است. طول استاندارد 4، 6، 8، 9 و 12 اینچ است که تیغه های 6 اینچی و 9 اینچی بیشترین فروش را دارند.

(1) تیغه های کوتاهترسفت تر هستند و امکان برش تهاجمی تر را فراهم می کنند. این سختی به شما کمک می‌کند تا برش‌های صاف‌تر و مربع‌تری داشته باشید و آنها را برای برش‌های غوطه‌ور، لوله‌های مسی و فلزات نازک‌تر ایده‌آل می‌کند.

(2) تیغه های بلندترانعطاف پذیرتر هستند و به دلیل مساحت سطح بزرگتر می توانند گرمای بیشتری را دفع کنند. کارهایی مانند تخریب، هرس درختان، برچیدن وسایل نقلیه، و کار نجات نیاز به تیغه های طولانی تری دارند. این انعطاف‌پذیری همچنین به شما اجازه می‌دهد که تیغه را در مواقعی که نیاز به برش‌های فلاش است خم کنید.

طول تیغه ای که انتخاب می کنید باید همیشه کمی بیشتر از ضخامت ماده ای باشد که می برید. این کار باعث کاهش لغزش و اتصال می شود و به شما آزادی حرکت می دهد. اگر یک تیغه بیش از حد بلند باشد، نوک آن می تواند گاهی به شدت تکان بخورد. این باعث لرزش شدید می شود، سرعت برش را کاهش می دهد و در نهایت می تواند قطعه کار شما را خراب کند و تیغه را خم کند.

نکته حرفه ای:

طول تیغه شما باید همیشه 2 تا 3 اینچ بیشتر از عرض ماده ای باشد که می برید.

3. عرض و شکل

(1) تیغه های پهن ترثبات بیشتری را فراهم کند. آنها در برابر خم شدن و لرزش مقاومت می کنند تا برش های مستقیم تر و تهاجمی تر ایجاد کنند. پشتیبانی اضافی تیغه های پهن را برای کاربردهای سنگین-مانند تخریب (چوب با میخ)، جداسازی خودکار، و آتش سوزی و نجات ایده آل می کند. عرض های 3/4 اینچ تا 1 اینچ تیغه های پهن در نظر گرفته می شوند.

(2) تیغه های باریک ترانعطاف پذیری بیشتری برای برش{0}منظوره عمومی یا ظریف ارائه می دهد. اینها معمولاً در محدوده 1/2 اینچ تا 3/4 اینچ قرار دارند.

(3) تیغه های بسیار باریک(زیر 1/2 اینچ) معمولاً برای برش اسکرول-ساخت اشکال منحنی و کارهای دقیق در چوب، فلز و پلاستیک استفاده می‌شود.

شکل تیغه نیز مهم است. تیغه های شیبدار{1}}شکل بهتر برای برش غوطه ور هستند. برای برش لبه از تیغه های مستقیم استفاده می شود. بسیاری از تیغه ها دارای یک نوک بریده بریده یا شیبدار، یا پشتی نیمه مخروطی{4}} هستند که به آنها امکان می دهد هر دو کار را به طور مؤثر انجام دهند.

4. ضخامت

ضخامت تیغه اره متقابل استاندارد عبارتند از:

• 0.035 اینچ- وظیفه استاندارد
• 0.042 اینچ– سنگین-متوسط
• 0.050 اینچ– کار سنگین-
• 0.062 اینچ– کار بسیار سنگین-

تیغه های ضخیم تر دوام بیشتری دارند و در برابر خم شدن و لرزش مقاومت می کنند. آنها همچنین فشار خوراک بیشتری را در طول کارهای سخت تر می دهند. ضخامت های سنگین از 0.050 اینچ تا 0.062 اینچ برای تخریب چوب با میخ، برچیدن وسیله نقلیه، آتش سوزی و نجات، و برش فلزات ضخیم تر یا متراکم تر، بهترین هستند. تیغه‌های سنگین{6}}سفت و محکم هستند و دارای سطح وسیع‌تری هستند، بنابراین برای کاربردهایی که نیاز به برش‌های ظریف یا انعطاف‌پذیری دارند توصیه نمی‌شوند.

تیغه های همه منظوره معمولاً 0.035 اینچ ضخامت دارند و برای اکثر برنامه ها به خوبی کار می کنند. آنها انعطاف پذیرتر هستند و سرعت برش سریع تری را ارائه می دهند. از آنجایی که مواد کمتری در ساخت آنها استفاده می شود، هزینه کمتری نیز دارند.

نکته حرفه ای:

تیغه های بلندتر راحت تر خم می شوند. اگر این برای برنامه شما نامطلوب است، استفاده از تیغه ضخیم تر برای طول های 6 اینچ یا بیشتر را در نظر بگیرید.

5. دندان در هر اینچ (TPI)

TPI تیغه های اره رفت و برگشتی از 3 تا 24 متغیر است. تعداد دندانه ها در هر اینچ سرعت برش و زبری سطح برش را تعیین می کند.

• تیغه های TPI پایین ترسریع‌تر برش دهید اما لبه‌های خشن‌تری بگذارید. تیغه هایی در محدوده 3 تا 11 TPI معمولا برای کارهای چوبی و تخریب بهترین هستند. تیغه‌های هرس درختان در انتهای پایینی قرار دارند، در حالی که تیغه‌های تخریب/ناخن{4}} معمولاً حدود 8 تا 11 TPI هستند. تیغه‌های برش چوب معمولی-در وسط قرار می‌گیرند، معمولاً حدود 6 TPI، و همچنین می‌توانند ناخن‌ها را برش دهند.
• تیغه های TPI بالاترحذف مواد کمتر در هر ضربه. در نتیجه، آنها کندتر برش می دهند اما لبه بسیار صاف تری از خود به جای می گذارند. تیغه هایی با 12-18 TPI معمولاً برای فلزات، مواد متراکم تر و برش های نهایی در چوب استفاده می شود. محدوده 18-24 TPI تقریباً به طور انحصاری برای برش فلز استفاده می شود.

نکته حرفه ای:

همیشه حداقل 3 دندان را در تماس با مواد بریده شده نگه دارید. این کار اتصال را کاهش می دهد، برش را صاف نگه می دارد و به شما کمک می کند تا کنترل بر روند برش را حفظ کنید.

تیغه های ترکیبیدارای TPI متغیر است و معمولا برای برش چوب و فلز و همچنین کارهای تخریب استفاده می شود. نواحی مختلف تیغه دارای TPI های متفاوتی هستند که به کاربر این امکان را می دهد که دینامیک برش را بسته به نحوه قرارگیری اره تغییر دهد. به عنوان مثال، یک تیغه 10/14 TPI دارای بخش های متناوب 10 TPI و 14 TPI برای برش چوب و فلز است. یک تیغه متغیر 14/18 TPI برای جویدن فلز طراحی شده است.